„Współpraca nad rozwojem całego człowieka i każdego człowieka jest obowiązkiem wszystkich wobec wszystkich i powinna zarazem być powszechna na całym świecie: na Wschodzie, Zachodzie, Północy i Południu; lub posługując się używanymi dziś terminami, w różnych <<światach>>. Jeśli natomiast usiłuje się urzeczywistnić rozwój zaczyna się dokonywać – właśnie dlatego, że nie bierze się pod uwagę innych, podlega przerostowi i wyczerpaniu”. (więcej…)
„Niechże rolnictwo polskie wyjdzie z wieloletniego zagrożenia i przestanie być skazane tylko na walkę o przetrwanie. Niech doznaje wszechstronnej pomocy ze strony państwa. Wiele zniekształceń życia wiejskiego znajduje swe źródło w podrzędnym statusie rolnika, jako pracownika i jako obywatela”. (więcej…)
Od stu z górą lat w kręgu naszej cywilizacji powtarzają się ostrzeżenia, nawoływania, apele, ażeby ratować rodzinę; prowadzi się badania nad rodziną i opracowuje programy jej uzdrowienia. Swego rodzaju pionierem w tym zakresie był niewątpliwie Fryderyk Le Play (zm. 1882) i znalazł on licznych naśladowców. W sprawę ratowania rodziny włączył się zresztą szerokim frontem Kościół katolicki, poświęcając jej i w swoich przedsięwzięciach duszpasterskich. Jest rzeczą zastanawiającą, że skuteczność tych wszystkich poczynań socjologów, wychowawców, polityków społecznych i duszpasterzy jest raczej skromna i kryzys rodziny w naszej cywilizacji wydaje się pogłębiać. Nie chcemy przez to powiedzieć, że w pozostałych kręgach cywilizacyjnych rodzina ma się lepiej, ale trudności, jakie tam napotyka, mają na pewno inny charakter i dlatego ograniczymy te nasze rozważania do kręgu cywilizacyjnego zwanego niegdyś cywilizacją łacińską, a dziś atlantycką. (więcej…)
Sformułowanie, które znalazło się w tytule tego rozdziału jest cytatem z encykliki Jana Pawła II o pracy ludzkiej. Tak też sformułowaną zasadę chcielibyśmy uznać, w odpowiedniej interpretacji, za jedną z głównych wytycznych reformy gospodarczej w kierunku demokratyzacji. Reforma taka wymaga, jak nam się wydaje, przede wszystkim rewizji samej koncepcji własności oraz odpowiedniego uregulowania stosunków własności. (więcej…)
Niewiele jest słów o tak wielkim znaczeniu i zarazem tak wieloznacznych. Występuje ono zresztą najczęściej w towarzystwie podobnie wielkich i podobnie wieloznacznych haseł, takich jak „pokój”, „wolność”, „sprawiedliwość”, „równość”, przez co bynajmniej nie zyskuje na jasności i precyzji. Etymologia samego słowa wydaje się być całkiem przejrzysta i mówi nam, że idzie tu o „rządy ludu”, ale to wbrew pozorom nie ułatwia interpretacji. Niełatwo bowiem odpowiedzieć na pytanie, co to znaczy lud, a jeszcze trudniej określić, w jaki sposób miałby on rządzić. (więcej…)
Główne posunięcia
1. Spłata długu narodowego przy pomocy wolnych od długu banknotów amerykańskich (lub kredytów Departamentu Skarbu zamienialnych na banknoty USA)
Jak ujął to Tomasz Edison, jeśli Stany Zjednoczone mogą emitować obligacje dolarowe, mogą też emitować banknoty dolarowe. Obligacje i banknoty opierają się wyłącznie na dobrej wierze i kredycie USA. Oznacza to proste zastępowanie jednego rodzaju obligacji rządowych innymi. Jedne są obciążone odsetkami, drugie nie. Banknoty Rezerwy Federalnej mogą być równie dobrze użyte w tym celu, ale nie mogłyby być drukowane po likwidacji Fed, co jest jednym z punktów naszej formy, tak więc proponujemy zamiast tego użycie banknotów USA, tak jak to uczynił Lincoln. (więcej…)
Tym, co jednoczy każdą wspólnotę i konstytucję i konstytuuje ją w jej istocie jest dobro wspólne. Zgodnie ze znanym scholastycznym adagium „finis et forma coincidunt.” Forma każdej rzeczy mówi nam o jej celu (idzie oczywiście o formę wewnętrzną, czyli istotę rzeczy), cel natomiast określa jej formę, czyli jej istotę.
Odnosi się to w szczególny sposób do każdej społeczności, która przecież jest niczym innym, jak wspólnym z innymi ludźmi dążeniem do określonego celu. Tym celem dla społeczności jest właśnie jej dobro wspólne. (więcej…)
Wprowadzenie
Chrześcijaństwo jest religią i wszystkie jego cele, a także cała jego nauka skupia się wokół tego, co stanowi istotną treść posłannictwa Chrystusa i przyczynę Jego przyjścia na świat i co przekazał ustawionemu przez siebie Kościołowi, jako jego główną misję i posłannictwo, to jest wokół zbawienia każdego człowieka. Zbawienie to nie polega jedynie na wyzwoleniu z doczesnych nędzy i ucisków, ale przede wszystkim na wyzwoleniu z grzechu i odbudowie przyjaźni z Bogiem, zapewnieniu człowiekowi uczestnictwa w Jego naturze. Zbawienie ma więc charakter nie tylko religijny, ale nadprzyrodzony i eschatologiczny. Jest ono nadprzyrodzone nie tylko w swej istocie, ale także gdy idzie o środki, przy pomocy których może być osiągnięte.
Doskonałość ewangeliczna, której wzór dał nam Jezus Chrystus, obejmuje jednak całego człowieka i nie może być osiągnięta inaczej, jak tylko we wspólnocie z Chrystusem oraz w zjednoczeniu z braćmi. Istotę zbawienia stanowi Łaska Chrystusowa, ale przejawia się ono zarazem w czynnym i widzialnym wspólnocie Kościoła. Przez to współdziałanie wielu we wspólnocie Kościoła. Przez to współdziałanie wyznawców Chrystusa we wspólnocie z Nim i przy Jego pomocy realizuje się Kościół i zaczyna swoją obecność w rzeczywistości historyczno-społecznej stając się jednym z ważnych czynników jej kształtowania. (więcej…)
Ideę służebnej roli państwa przejmuje chrześcijaństwo z tradycji antycznej. Świadczy o tym wymownie przejęcie przez św. Augustyna cycerońskiej definicji państwa: „bene et virtuose vivendisociates”, choć takie rozumienie funkcji władzy państwowej możemy też znaleźć w Piśmie św. W Liście do Rzymian św. Paweł pisze o władzy, że „jest narzędziem Boga [prowadzącym] ku dobremu (Rz 13, 4). Ten służebny charakter państwa zawiera się także w nazwie, jaką posługują się starożytni filozofowie, a za nimi św. Augustyn: „res publica”, „res communis” albo „res populi”, wyprowadzając z tego wniosek, że jego zadaniem jest troska o dobro wszystkich, o pomyślność całego narodu, a zatem o dobro wspólne. (więcej…)
1. GODNOŚĆ OSOBOWA CZŁOWIEKA U PODSTAW CYWILIZACJI CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
Nauka o godności człowieka stanowi centralna ideę nauczania Jana Pawła II, ale jej źródeł należy szukać u samych początków Objawienia; już na pierwszych kartach Pisma św. Znajdujemy tezę o stworzeniu człowieka przez Boga na Jego obraz i podobieństwo („imago Dei”). „stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył”(Rdz 1, 27). Jan Paweł II zwraca uwagę na inny jeszcze szczegół w opisie stworzenia, w którym podkreślona został godność człowieka, na moment, kiedy to „mężczyzna dał nazwy wszelkiemu bydłu, ptakom powietrznym i wszelkiemu zwierzęciu polnemu, ale nie znalazła się pomoc odpowiednia dla mężczyzny”
(więcej…)